Գոյություն ունի՞ արդյոք Ձմեռ Պապը. Խորհուրդներ ծնողներին մանկական հոգեբանից

նվեր Ձմեռ ՊապիկիցՇատ ծնողներ ոչ մի վատ բան չեն տեսնում նրանում, երբ իրենց երեխաները հավատում են Ձմեռ Պապիի մասին լեգենդին: Սակյան կան նաև այնպիսի ծնողներ, որոնք համառորեն հանդես են գալիս այդ ավանդույթի դեմ:

Չխոսելով արդեն հարցի կրոնական կողմի մասին նրանք կարծում են, որ անթույլատրելի և հնացած սովորություն է ստիպել երեխային հավատալ գոյություն չունեցող երևույթների:

Նրանք կարծում են, որ փոքրկը դրանից ավելի երջանիկ չի դառնա, այլ լոկ ավելի երկար ժամանակ կմնա մանկամիտ և շփացած, և վաղ թե ուշ հասկանալով, ր իրեն խաբել են, դառնորեն կհիասթափվի: Եվ նա կսկսի կասկածանքով վերաբերվել նար իր ծնողների մյուս հավատացումներին:

Այդ ամենը շատ համոզիչ է թվում, սակայն իրականում սխալ է:

Այն ծնողները, որոնք Ձմեռ Պապիի գոյությունը ժխտելու գործում այդքան իրատեսորեն են տրամադրված, ջանք ու եռանդ չեն  գործադրում, որպեսզի պայքարեն երեխայի միանգամայն անհավանական այլ պատկերացումների դեմ, որոնցով լի առօրյա կյանքը:

Երեխաները սիրում են երևակայել, և ամենակարևորը նրևանք ՊԵՏՔ Է երևակայեն, քանի որ դա սեփական անձի մասին պատկերացում կազմելու ամենահուսալի եղանակներից մեկն է:

Հասկանալի է` կարելի ` առարկել, երևակայությունը` երևակայություն, բայց վատ է երբ երեխան չափից շատ է հավատում դրան:

Բայց արդյոք նա, երբ խաղում է մեծի նման է մտածում:

Ըստ էության, նրա գիտակցության մեջ դեռևս ոչ մի տարբերություն չի դրվում հավատի և երևակայության միջև:

Երբ մեր երեխան Ձմեռ Պապին նայում մանկական միամիտ հայացքով ու հավատում է այն ամենին, ինչ պատմում ենք նրա մասին: Մենք կարող ենք բացատրել, որ դա ոչ թե իսկական Ձմեռ Պապի է, այլ պարզապես հնարովի բան, հագուստները փոխած քեռի և նա մեզ կհավատա:

Բայց ինչ տեղի կունենա նրա հետը,  երբ տեսնի, թե Ձմեռ Պաով ինչպես են ուրախանում մյուս երեխաները, և նրա մասին խոսելիս ինչպես են փայլում նրանց աչքերը:

Մենք, իհարկե, կարող ենք համոզել նրան, որ ընդունի մեր տեսակետը, բայց միանգամայն հնարավոր է, որ Ձմեռ պապի գոյությունը ժխտելը տարեկիցների շրջանու, վնասի նրա հեղինակությանը:

5 տարեկան երեխայի համար համընդհանուր ճանաչման արժանացած ավանդույթը խախտելը դժվար է:

Եթե այդ խնդիրը զուր տեղը չբարդացնենք և թույլ տանք, որ որ փոքրիկը հավատա Ձմեռ Պապի գոյությանը, մենք նրան իր տարեկիցներից ավելի մանկամիտ չենք դարձնի, ընդհամենը կխանգարենք մասնկացել ընդհանուր տոնին:

Այն պնդումը, թե իբր ամանորյա նվերների սպասելը երես է տալիս երեխային, ճիշտ է միայն այն դեպքում, երբ դրանք չափազանց շատ են: Նույնը վերաբերվում է նաև ծննդյան օրվան և մյուս տոներին: Բացի այդ երեխաները չափից ավելի պահանջկոտ են դառնում միայն այն դեպքում, երբ սկսում են հասկանալ, որ իրենց համար ոչ թե Ձմեռ Պապն է նվերներ բերում այլ մենք: Բայց մեզ ամենից շատ անհանգստացնում է այն, որ երեխաները երբ հասկական, որ մենք խաբել ենք իրենց կարեղ են տառապել, թաքցնել վիրավորանքն ու այլևս չհավատալ մեզ:

Այնուամնեայնիվ, ես դեռ ոչ մի անգամ չեմ տեսել թեկուզ մի երեխայի, որն իմանալով, որ Ձմեռ Պապը հորինված է այդպես հիվանդագին ընդունի այդ նորությունը:

Մեծահասակները չափազանցնում են վտանգը:

Ավելի հաճախ տեղի է ունենում պարզագույն մի բան, փոքրիկը ճշմարտությունն իմանում է ընկերներից: Սկզբում նա զայրանում ու չի ընդունում, բայց աստիճանաբար սկսում է գիտակցել, որ աշխարհին պետք է նայել հասուն մարդու աչքերով: Եվ ահա նա Ամանորից շատ առաջ, սկսում է հետաքննություն կատարել, քիթը խոթում է այս ու այն տեղ և ի վերջո, ապացույցներ է հայտնաբերում, որ իսկական բարերաները մենք ենք ` ծնողներս:

Երեխան միանգամից չի խոստովանում, որ հայտաբերել է մեր գաղտնիքը, այլ մեկուսի հպարտանում է, որ այդքան խորաթափանց է :

Լավագույն այն է որ նա այդ հայտանգործությունը կատարի 7 տարեկանում:

Ձմեռ Պապի մասին հեքիաթի հետ կապված միակ վտանգն այն  բարոյախոսական նպատակներով շահագործելն է: Եթե մենք սկսենք սպառնալ և նախազգուշացնել, թե Ձ,եռ Պապը միայ նխելոք երեխաների է նվերեն բերում, ապա կարող ենք հուզել նրան  և ակամա կստիպենք, որ երազի այնպիսի մեծ նվերների մասին, ինչպիսի մենք նրան երբեք չենք կարող տալ:

Ի վերջո, երբ երեխան չի հավատում Ձմեռ Պապի մասին հեքիաթին, պետք է սովորեցնել, որ նա ինքը նվերներ պատրաստի: Թող հասկանա, որ նվիրելն ավելի հաճելի է քան նվեր ստանալը:

                                                        Ալան Ֆրոմ

loading...

Նմանատիպ նյութեր